Het probleem: Ankering is een veelvoorkomend systematisch probleem waarbij mensen schattingen maken door uit te gaan van een aanvankelijke waarde (het anker) en die vervolgens onvoldoende aanpassen. De eerste schatting die je maakt voor een project (bijvoorbeeld: “Dit duurt een week”) of het eerste bedrag dat je ziet (bijvoorbeeld: het budgetvoorstel van een klant) verankert je denken. Zelfs irrelevante of willekeurige ankers beïnvloeden je uiteindelijke oordeel.
De Hack (Bewuste Anti-Ankering): Het voorkomen van ankering vereist dat je de automatische processen van System 1 onderbreekt. System 1 probeert automatisch de zinnen die je leest waar te maken, en dit activeert compatibel bewijs in je associatieve geheugen, waardoor het anker geloofwaardiger wordt.
Actiestappen:
1. Wees je Bewust van het Anker: Herken dat de eerste schatting—of die nu van jou, je team, of een bron met lage betrouwbaarheid komt—een anker zal zijn. Plannen zijn van nature best-case scenario’s en daarom vaak gevaarlijke ankers.
2. Zoek Naar Argumenten Tegen het Anker: De aanpassing van een anker is een bewuste, moeitevolle System 2-operatie. In plaats van direct aan te passen, zoek je bewust naar argumenten om zo ver mogelijk van het anker weg te bewegen. Als je eerste schatting één week is, dwing jezelf dan om te beargumenteren waarom het absoluut drie weken moet zijn. Pas daarna pas je weer aan, maar vanuit een extreem standpunt.
3. Laat Anderen Eerst Schatten: Als je in een team werkt, zorg er dan voor dat alle leden onafhankelijke schattingen opschrijven voordat er een discussie plaatsvindt. Dit zorgt ervoor dat de mening van de persoon die als eerste spreekt (het anker) niet te veel gewicht krijgt en dat je meer informatie uit de diversiteit van de groep haalt. Als je schattingen vergelijkt die onafhankelijk zijn gedaan, zullen de fouten van de verschillende individuen gedecorreleerd zijn, wat leidt tot een beter, gemiddeld resultaat.