Het leven bestaat uit ingrijpende overgangen, niet alleen bij nieuwe beginnen, maar ook bij afsluitingen, zoals de dood van een geliefde of het einde van een relatie. Onze emoties zijn dan vaak op hun meest gespannen, en ons redeneervermogen het meest kwetsbaar.
De Empathy Gap: Tijdens moeilijke periodes hebben we de neiging te geloven dat sterke negatieve emoties (zoals verdriet of rouw) permanent zullen zijn. Wetenschappers noemen dit de ‘empathy gap’ met onze toekomstige zelf: we kunnen ons niet voorstellen dat we in de toekomst functioneren zonder in een permanente staat van shock of verdriet te verkeren. Dit ondermijnt goede besluitvorming.
Creëer je Toekomstige Zelf: 10-10-10 neutraliseert de empathy gap door je te vragen te creëren wie je zult worden wanneer die ‘ooit’ aankomt. Het helpt je te beseffen dat hoewel de pijn nu intens is, de situatie over tien maanden waarschijnlijk al stabieler zal zijn, en over tien jaar zullen de gevolgen vervagen in de context van je totale leven.
Voorbeeld (Zorgdilemma): Lynne Scott Jackson, die haar eigen PR-bedrijf lanceerde, werd overspoeld met schuldgevoel toen haar ouders ziek werden en eisten dat ze naar Virginia kwam. Haar instinct zei: “Blijf thuis, zorg voor je familie”. De 10-10-10-analyse echter:
• 10 Minuten: Annuleren van de trip zou haar schuldgevoel wegnemen, maar ook paniek en angst veroorzaken over haar nieuwe bedrijf.
• 10 Maanden: Haar bedrijf zou nog steeds worstelen als ze niet naar Zuid-Afrika reisde, en het zou maanden duren om een nieuwe klant te vinden.
• 10 Jaar: Ze zag zichzelf een succesvolle onderneming runnen, een verwezenlijking die haar levensdroom vervulde. Als ze nu zou opgeven, zou ze nooit een duurzame onderneming opbouwen.
Lynne vloog naar Virginia, niet om te blijven, maar om duurzame zorg voor haar ouders te regelen, en vertrok daarna voor haar zakelijke reis. Door zich haar toekomstige, vervulde zelf voor te stellen, vond ze een oplossing die ze in haar emotionele toestand niet kon visualiseren.