We denken vaak dat we mensen moeten overtuigen met feiten en logica, maar de weg naar iemands hart (en acties) loopt via emoties. Goede verhalenvertellers, zoals de makers van hit-podcasts en blockbusters, weten dat een verhaal pas echt boeit als het een ‘emotionele achtbaan’ is.

Een verhaal dat alleen maar over succes gaat, is saai en niet herkenbaar. We voelen ons veel meer verbonden met iemand die ook zijn mislukkingen en tegenslagen deelt. Dit noemen we het ‘pratfall-effect’: competente mensen worden aardiger gevonden als ze af en toe een kleine fout maken, omdat het hen menselijker maakt.

Om je publiek geboeid te houden, moet je variëren tussen positieve en negatieve momenten. Begin bij de aanvankelijke opwinding, vertel over de diepe dalen en de obstakels die je tegenkwam, en eindig met de uiteindelijke triomf. Die dieptepunten zorgen ervoor dat de hoogtepunten veel krachtiger aanvoelen. Onzekerheid is hierbij je vriend: door spanning op te bouwen (“zou het wel lukken?”), dwing je de aandacht van je publiek af.

Pas dit toe in je presentaties of tijdens een sollicitatiegesprek. Vertel niet alleen wat je hebt bereikt, maar ook de hindernissen die je onderweg hebt moeten overwinnen. Gebruik emotionele woorden die passen bij de context: wees enthousiast en inspirerend als het over plezier gaat, maar wees rationeel en feitelijk als het over praktische zaken gaat. Door je verhalen te structureren als een reis met ups en downs, zorg je ervoor dat je boodschap niet alleen wordt gehoord, maar ook wordt gevoeld. Dat is de ultieme magie van woorden: ze kunnen een gedeelde ervaring creëren die mensen inspireert en in beweging zet.