Het idee dat de celkern het brein is van de cel, is onjuist. Onderzoek toont aan dat een cel twee of meer maanden kan overleven zonder genen (enucleatie) en toch complexe, gecoördineerde levensonderhoudende gedragingen vertoont. De celkern is niet het brein, maar het geslachtsorgaan (gonad) van de cel, omdat het dient voor reproductieve doeleinden.

De Hack: Erken dat de celmembraan het ware brein is. De membraan ontvangt signalen en zet deze om in gedrag, functionerend als een magische membraan of ‘mem-Brain’. De membraan is een structureel en functioneel equivalent (homoloog) van een computerchip. De IMP’s (Integrale Membraan Eiwitten) op de membraan zijn de functionele subeenheden van cellulaire intelligentie, de zogenaamde ‘perceptieschakelaars’. Deze eiwitten bestaan uit receptoren (de ‘sense organs’ of antennes, zoals ogen/oren/neus) die signalen oppikken, en effectoren (de actie-generatoren).

Actieplan: Begrijp dat de membraan de interface is tussen omgevingssignalen en gedragsbepalende eiwitten. De membraan ontvangt stimuli en initieert de juiste, levensonderhoudende cellulaire reacties. Dit betekent dat de informatie die je “downloadt” van je omgeving via de membraan in feite je biologie aanstuurt. Word je bewust van de “informatie” (signalen) die je binnenlaat. Als je bijvoorbeeld wordt blootgesteld aan negatieve energie (destructieve interferentie of “bad vibes”), zal de membraan daarop reageren met een passende beschermingsreactie. Door bewust positieve en ondersteunende omgevingen op te zoeken (constructieve interferentie of “good vibes”), optimaliseer je de input voor je celbrein en bevorder je groei.