Chronisch zitten in stoelen is een van de grootste boosdoeners van onze moderne immobilisatie. De stoel, een technologie, bespaart beweging. De constante, repetitieve positie (meestal heupen en knieën in 90 graden) verkort bepaalde spiergroepen, zoals de heupflexoren, en creëert ‘sticky spots’ (verklevingen in bindweefsel). Het opstaan uit een stoel vereist minder bereik dan opstaan vanaf de grond.
Actieplan:
1. Vervang je stoel: Er is geen noodzaak om te stoppen met zitten om te rusten, maar er is geen vereiste om dat in een stoel te doen. Ga op de grond zitten voor maaltijden, tijdens het lezen, of bij het tv-kijken. Dit vereist geen extra tijd, alleen het doorbreken van de gewoonte.
2. Cultiveer houdingsvariabiliteit: Gebruik verschillende rusthoudingen op de grond (zoals beschreven door Gordon Hewes). Elke houding creëert unieke belasting op je gewrichten en weefsels, wat essentieel is voor Mechanotransductie en het voorkomen van stijfheid.
3. Gebruik overgangen als oefening: Opstaan en gaan zitten vanaf de grond activeert een groter bewegingsbereik van de benen en houdt ze sterker. Het vermogen om zonder hulp (handen of knieën) van de grond op te staan, is een voorspeller voor functionele kracht en een lagere sterftekans.