Om werkelijk de kwantumwet toe te passen, moet je een cruciale sprong in geloof maken: dankbaarheid tonen vóórdat je het resultaat hebt ontvangen.
Normaal gesproken zijn we dankbaar voor iets dat al in ons leven is gebeurd (Newtoniaans model). Maar als kwantumcreator word je uitgedaagd om de verheven emoties van een gewenst evenement te voelen voordat het zich manifesteert. Dit is de staat van ontvankelijkheid.
Dankbaarheid is meer dan een intellectuele gedachte. Je moet voelen alsof wat je wilt al in je realiteit is op dit moment. Je lichaam (dat alleen gevoelens begrijpt) moet overtuigd zijn dat het de emotionele quota van de toekomstige ervaring nú heeft. Wanneer je in een staat van dankbaarheid bent, zend je een signaal uit naar het veld dat een gebeurtenis al heeft plaatsgevonden.
Als je dankbaarheid, liefde of vreugde kunt voelen zonder dat je een externe reden nodig hebt, gebruik je verhoogde emoties om de toekomst te creëren. Deze emoties hebben een hogere frequentie, wat je helpt om sneller in een staat van zijn te komen waarin de gewenste gebeurtenissen al zijn gerealiseerd. Dit betekent dat je van ‘oorzaak en gevolg’ (wachten tot iets buiten je een verandering in je veroorzaakt) naar ‘een effect veroorzaken’ (iets in je veranderen om een effect buiten je te produceren) gaat.