Terwijl leugenaars hun woorden zorgvuldig censureren en hun gezichtsuitdrukkingen proberen te beheersen, besteden ze vaak minder aandacht aan hun stem. De stem is nauw verbonden met de hersengebieden die bij emotie betrokken zijn, waardoor veranderingen moeilijk te verbergen zijn.
Verraderlijke Pauzes en Taalfouten: Let op veranderingen in het spraakpatroon.
• Pauzes: Pauzes kunnen te lang of te frequent zijn. Aarzelingen aan het begin van een spreekbeurt, vooral bij het beantwoorden van een vraag, kunnen verdenking wekken.
• Taalfouten: Spraakfouten zoals non-woorden (“uhh,” “aaa”), herhalingen (“Ik, ik, ik bedoel echt…”), of gedeeltelijke woorden kunnen wijzen op ongemak en mogelijke oneerlijkheid. Deze signalen kunnen erop duiden dat de spreker zijn ‘lijn’ (het valse verhaal) aan het verzinnen is terwijl hij praat.
Toonhoogte en Volume: De toonhoogte (pitch) is de best gedocumenteerde vocale indicator van emotie.
• Hogere Toon: Bij ongeveer 70% van de onderzochte personen wordt de toonhoogte hoger wanneer ze overstuur zijn, waarschijnlijk als gevolg van angst of woede. In experimenten met liegende studentenverpleegkundigen werd een hogere toonhoogte gemeten, veroorzaakt door angst om betrapt te worden.
• Volume en Snelheid: Luidere, snellere spraak kan wijzen op woede, angst of opwinding. Zachtere, langzamere spraak kan duiden op verdriet of verveling.
Waarschuwing (Othello Fout): Een hogere toonhoogte is geen bewijs van liegen; het is een teken van angst of woede. Een onschuldig persoon kan een verhoogde toonhoogte vertonen uit angst om ten onrechte beschuldigd of niet geloofd te worden. Je moet dit altijd afwegen tegen de context, om de Othello Fout te vermijden.