Cursus inhoud
StarHacks o.b.v. Moonwalking with Einstein – Joshua Foer
Vraag jezelf af: waarom onthouden we zo weinig? Tegenwoordig vertrouwen we zwaar op externe hulpmiddelen zoals boeken, internet en smartphones om informatie op te slaan, waardoor de noodzaak om dingen intern te onthouden aanzienlijk is afgenomen. Al in de oudheid had Socrates zorgen over het schrift, omdat hij geloofde dat mensen zouden vergeten hoe ze hun geheugen moesten gebruiken en zouden vertrouwen op ‘externe tekens’. Onze afhankelijkheid van technologie is een voortzetting van deze culturele verschuiving, wat leidt tot een algemene daling van onze interne geheugencapaciteit. Ons geheugen is evolutionair gezien niet gebouwd voor de eisen van de moderne informatiemaatschappij. Onze voorouders moesten zich cruciale overlevingsinformatie herinneren, zoals de locatie van voedsel of giftige planten, en ze hadden geen telefoonnummers of lange lijsten met abstracte feiten. Wanneer we nu snel en breed lezen – een gewoonte die door de komst van de drukpers werd versterkt – nemen we teksten oppervlakkig tot ons, wat leidt tot snelle vergetelheid. Bovendien wordt ons werkgeheugen, de capaciteit om informatie tijdelijk vast te houden, ernstig beperkt door wat psychologen het "magische nummer zeven, plus of min twee" noemen. We kunnen gemiddeld slechts ongeveer zeven stukjes informatie tegelijk vasthouden. Het goede nieuws is: dit is geen vaststaand probleem. Onderzoek toont aan dat ons brein een ‘kneedbaar orgaan’ is (neuroplasticiteit), en dat geheugencapaciteit kan worden uitgebreid door gerichte training. De oplossing ligt in het gebruik van de ‘kunst van het geheugen’ (ars memorativa), een systeem van mnemotechnieken dat dateert uit de oudheid. Deze technieken maken gebruik van de natuurlijke sterke punten van ons brein: visueel en ruimtelijk geheugen. Door abstracte, saaie informatie om te zetten in levendige, bizarre mentale beelden en deze in een bekende mentale ruimte (het Geheugenpaleis) te plaatsen, kun je de beperkingen van je werkgeheugen omzeilen en informatie robuust opslaan in je langetermijngeheugen.
0/11
6.3.2. Informatie onthouden

De manier waarop we lezen in het moderne tijdperk – snel en wijd – draagt bij aan vergetelheid. Historisch gezien, toen boeken zeldzaam waren en moeilijk te raadplegen (zonder paginanummers of indexen), las men intensief.

Actieplan:

  1. Lees Intensief in plaats van Extensief: In plaats van veel boeken oppervlakkig te consumeren, zoals de moderne gewoonte is, concentreer je je op het “herkauwen” (rumineren) van een tekst. Een intensieve lezer leest een paar boeken herhaaldelijk, waardoor de inhoud diep in het bewustzijn wordt ingeprent.
  2. Memoriseer om te Begrijpen: Vroeger was memorisatie van teksten de manier om ideeën werkelijk in je psyche op te nemen en de waarden ervan te absorberen. Om een tekst echt te leren, moest je hem memoriseren. Probeer na het lezen van een complex hoofdstuk de hoofdpunten om te zetten in beelden in je Geheugenpaleis.
  3. Visualiseer het Overzicht (Mind Mapping): Gebruik Mind Mapping—een techniek gepopulariseerd door Tony Buzan—om je aantekeningen te organiseren. Dit systeem gebruikt kleuren, symbolen en beelden die radiaal (in een web) over de pagina zijn gerangschikt. Omdat deze Mind Maps vol staan met kleurrijke, geordende beelden, fungeren ze als een soort Geheugenpaleis op papier. Dit dwingt je om de informatie te destilleren en actief te organiseren, wat leidt tot een betere retentie (ongeveer 10% meer feitelijke kennis dan bij conventioneel notuleren).

Inzicht: Snelheid en kwantiteit van lezen leiden tot oppervlakkigheid. Als je iets gedenkwaardig wilt maken, moet je erbij stilstaan en het herhalen. Zoals een Nederlandse dichter uit de 18e eeuw zei: “Eén boek, gedrukt in de was van het Hart, is duizend in de stapel waard”.

Scroll naar boven