In onze moderne tijd leer je vaak dat jij de regisseur bent van je eigen leven en dat je je passie moet volgen om gelukkig te worden. Dit begint bij jezelf: wat zijn mijn doelen en hoe bereik ik die?. Maar mensen met een sterk karakter gebruiken vaak een heel andere methode: zij zien zichzelf als “geroepen” door hun omstandigheden. In plaats van een businessplan voor je leven te maken, kijk je naar de wereld om je heen en vraag je: “Welk probleem hier heeft mijn hulp nodig?”. Jouw taak is dan om uit te vinden welk specifiek gat jij kunt vullen of wat er in jouw omgeving gerepareerd moet worden.

Dit wordt ook wel een “roeping” of “vocation” genoemd, en het is iets anders dan een carrière. Bij een carrière zoek je naar kansen om hogerop te komen en meer te verdienen. Bij een roeping heb je vaak het gevoel dat je geen keuze hebt; je móét dit doen omdat de noodzaak zo groot is. Frances Perkins vond haar roeping bijvoorbeeld nadat ze een vreselijke fabrieksbrand zag waarbij veel arbeiders omkwamen. Die verontwaardiging gaf haar een doel dat groter was dan zijzelf.

De hack is om je ogen en oren open te houden voor de behoeften van anderen in plaats van alleen naar je eigen verlangens te staren. Waar ontmoeten jouw talenten de diepe nood van de wereld?. Als je op deze manier leeft, word je een instrument voor een groter doel. Dit geeft je een enorme kracht en focus, omdat je niet meer afhankelijk bent van of je je elke dag “happy” voelt. Je dient het werk en de mensen om je heen, en juist daarin vind je de diepste voldoening die een simpele carrière je nooit kan geven.