Cursus inhoud
StarHacks o.b.v. Moonwalking with Einstein – Joshua Foer
Vraag jezelf af: waarom onthouden we zo weinig? Tegenwoordig vertrouwen we zwaar op externe hulpmiddelen zoals boeken, internet en smartphones om informatie op te slaan, waardoor de noodzaak om dingen intern te onthouden aanzienlijk is afgenomen. Al in de oudheid had Socrates zorgen over het schrift, omdat hij geloofde dat mensen zouden vergeten hoe ze hun geheugen moesten gebruiken en zouden vertrouwen op ‘externe tekens’. Onze afhankelijkheid van technologie is een voortzetting van deze culturele verschuiving, wat leidt tot een algemene daling van onze interne geheugencapaciteit. Ons geheugen is evolutionair gezien niet gebouwd voor de eisen van de moderne informatiemaatschappij. Onze voorouders moesten zich cruciale overlevingsinformatie herinneren, zoals de locatie van voedsel of giftige planten, en ze hadden geen telefoonnummers of lange lijsten met abstracte feiten. Wanneer we nu snel en breed lezen – een gewoonte die door de komst van de drukpers werd versterkt – nemen we teksten oppervlakkig tot ons, wat leidt tot snelle vergetelheid. Bovendien wordt ons werkgeheugen, de capaciteit om informatie tijdelijk vast te houden, ernstig beperkt door wat psychologen het "magische nummer zeven, plus of min twee" noemen. We kunnen gemiddeld slechts ongeveer zeven stukjes informatie tegelijk vasthouden. Het goede nieuws is: dit is geen vaststaand probleem. Onderzoek toont aan dat ons brein een ‘kneedbaar orgaan’ is (neuroplasticiteit), en dat geheugencapaciteit kan worden uitgebreid door gerichte training. De oplossing ligt in het gebruik van de ‘kunst van het geheugen’ (ars memorativa), een systeem van mnemotechnieken dat dateert uit de oudheid. Deze technieken maken gebruik van de natuurlijke sterke punten van ons brein: visueel en ruimtelijk geheugen. Door abstracte, saaie informatie om te zetten in levendige, bizarre mentale beelden en deze in een bekende mentale ruimte (het Geheugenpaleis) te plaatsen, kun je de beperkingen van je werkgeheugen omzeilen en informatie robuust opslaan in je langetermijngeheugen.
0/11
6.3.2. Informatie onthouden

Elaboratieve codering is de techniek om saaie of abstracte informatie om te zetten in iets dat zo kleurrijk, opwindend en afwijkend is dat je het onmogelijk kunt vergeten. Ons brein is evolutionair geprogrammeerd om visuele en emotionele signalen te onthouden, niet rijtjes met feiten.

Actieplan:

  1. Maak het Multisensorisch: Probeer het beeld dat je creëert zo multisensorisch mogelijk te maken. Stel je de geur, smaak, textuur en geluiden voor die bij het item horen. Dit creëert meer “associatieve haken” (associative hooks) waaraan de nieuwe informatie zich kan vastklampen aan de dingen die je al weet.
  2. Maak het Bizar en Grappig: De Rhetorica ad Herennium, een klassiek handboek over geheugentechnieken, adviseert dat hoe gekker, vulgairder of buitengewoner de beelden zijn, hoe groter de kans is dat ze in het geheugen blijven. Het gaat erom het ‘gewone’ om te zetten in het ‘opmerkelijke’. Beelden die seksueel of grappig zijn, worden het best onthouden.
  3. Zet het in Beweging (Animateer): Geanimeerde beelden zijn gedenkwaardiger dan stilstaande. Je zou bijvoorbeeld kunnen visualiseren dat flessen witte wijn ruzie maken over de kwaliteit van de grond. Beweging helpt de aandacht te trekken, wat een vereiste is voor effectieve memorisatie.
  4. Gebruik Symbolen en Metaforen: Hoewel de beelden bizar moeten zijn, moeten ze gemakkelijk terug te vertalen zijn naar de oorspronkelijke informatie. De geheugenatleet die een moeilijke juridische term wilde onthouden, visualiseerde bijvoorbeeld een komisch beeld van de aanklager met een beker (symbool voor vergif) en tabletjes (symbool voor een testament), terwijl de ramtestikels op zijn vinger een woordspeling waren op testes (getuigenis).

Inzicht: De sleutel tot een geweldige geheugenkunstenaar is het vermogen om deze extravagante en unieke beelden razendsnel te creëren. Geheugencompetities zijn in essentie testen van creatitiviteit.

Scroll naar boven