Elk creatief leven kent droge seizoenen – perioden van droogte (drought). Dit zijn tijden waarin het leven zijn zoetheid verliest, je werk mechanisch, leeg en geforceerd aanvoelt, en je het gevoel hebt niets te zeggen te hebben.
Tijdens een droogte zijn de Ochtendpagina’s het moeilijkst, maar ook het meest waardevol. De verleiding om te stoppen is groot. De Censor fluistert: “Dit is nutteloos. Wat had je verwacht?”. Droogtes doen ons geloven dat ze voor altijd zullen duren.
Droogtes zijn echter een noodzaak. Ze zijn gelegenheden voor groei en helderheid. Het is een tijd waarin je in de woestijn bent; je stoot een voet voor de andere met geen duidelijk doel. Zelfs als je je te lusteloos voelt om je verliezen te benoemen, blijf je de pagina’s schrijven, meer uit gewoonte dan uit hoop.
De simpele daad van blijven verschijnen op de pagina tijdens een droogte is je levenslijn. Het is de manier waarop je de verbinding met jezelf behoudt en voorkomt dat je instort in wanhoop. Uiteindelijk, door de gewoonte van het schrijven vol te houden, zal er een pad tevoorschijn komen en zal de inspiratie onverwacht opbloeien.
Actieplan:
1. Accepteer de Noodzaak: Begrijp dat droogtes een natuurlijk onderdeel zijn van een creatief leven.
2. Onderschat het Mechanische niet: Blijf de Ochtendpagina’s trouw schrijven, zelfs als ze pijnlijk of belachelijk voelen. Je leert dan te “rusten op de pagina”.
3. Zoek inzicht: Schrijf in je pagina’s over je gevoelens van leegte en twijfel. De MP zijn zowel je wildernis als je pad naar huis. Onthoud: schrijven is om dingen recht te zetten (to right things).