Het moeilijkste aan financieel succes is om de doelpaal te laten stoppen met bewegen. Wanneer verwachtingen net zo snel stijgen als je resultaten, voel je geen logica om naar meer te streven, omdat je op hetzelfde niveau van tevredenheid blijft. Dit leidt tot een insatiable honger die je kan dwingen tot het nemen van grotere en gevaarlijkere risico’s.
De belangrijkste valkuil hier is sociale vergelijking. De lat voor rijkdom ligt zo hoog dat je, als je je meet aan de rijkste mensen ter wereld, die strijd nooit kunt winnen. De enige manier om dit ‘spel’ te winnen, is door er niet aan mee te doen.
Bedenk dat rijkdom is wat je niet ziet. Mensen beoordelen rijkdom vaak op basis van wat zichtbaar is, zoals dure auto’s of huizen. Maar de persoon die met een dure auto rijdt, heeft $100.000 minder dan voorheen, of meer schulden. Ware rijkdom is in feite de som van de ongeconsumeerde financiële activa en besparingen.
Daarbij komt: mensen willen rijkdom vaak gebruiken om respect en bewondering te verkrijgen. Maar de ironie is dat anderen de bezittingen bewonderen, niet de persoon die ze bezit. Bescheidenheid, vriendelijkheid en empathie leveren meer respect op dan pk’s ooit zullen doen. ‘Genoeg’ hebben is dus geen conservatieve houding, maar een bescherming tegen onverzadigbare verlangens die leiden tot spijt.