Veel mensen denken ten onrechte dat ze naar behoefte kunnen schakelen tussen afleiding en concentratie. Dit is optimistisch: zodra je gewend bent aan afleiding, blijft je brein ernaar verlangen. Constant wisselen tussen lage-stimuli/hoge-waarde activiteiten en hoge-stimuli/lage-waarde activiteiten leert je brein elke afwezigheid van nieuwheid te vermijden.
In plaats van af en toe pauzes van afleiding te plannen (zoals een Internet Sabbat), moet je geplande pauzes van focus inlassen om toe te geven aan afleiding. De strategie werkt als volgt:
1. Plan Internetgebruik Vooraf: Bepaal van tevoren wanneer je het internet zult gebruiken en vermijd het strikt buiten deze tijden. Houd een notitieblok bij je computer waarop je het tijdstip van je volgende toegestane internetblok noteert. Tot die tijd is netwerkconnectiviteit absoluut verboden, hoe verleidelijk ook.
2. Versterk je Weerstand: Het doel is niet om het totale internetgebruik te verminderen, maar om het aantal keren dat je toegeeft aan de drang tot afleiding te minimaliseren. De tijd die je offline doorbrengt en waarin je weerstand moet bieden aan verveling of de impuls om te schakelen, fungeert als concentratie-gymnastiek.
3. Houd Offline Blokken Intact: Als je vastloopt tijdens een offline blok en informatie van het internet nodig hebt, moet je de verleiding om snel te checken weerstaan. Snel toegeven maakt de grens tussen online en offline vaag en vermindert het voordeel van de strategie. Als het dringend is, verander dan je schema om je internetblok te vervroegen, maar plan altijd minimaal vijf minuten tussen het moment van verlangen en het moment van beloning (online gaan).
4. Pas dit toe op Vrije Tijd: Als je ’s avonds en in het weekend continu aan je scherm gekluisterd bent, ondergraaft dit je pogingen om je brein te herstructureren. Het simpelweg wachten en verveeld zijn in situaties als in de rij staan, is een waardevolle oefening voor concentratietraining.
Door de momenten van afleiding te segreggeren en de offline blokken strikt te beschermen, train je de mentale ‘spieren’ die verantwoordelijk zijn voor het organiseren van je aandacht.