Iedere herstellende creatieveling is het slachtoffer van een geïnternaliseerde perfectionist, de Censor. Dit is een nare, interne en eeuwige criticus die in je (linker) logische brein huist en voortdurend negatieve, ondermijnende opmerkingen maakt, vaak vermomd als de waarheid.
De Censor is onderdeel van je ‘overlevingsbrein’ dat alles wat onbekend is, als gevaarlijk beschouwt. Hij houdt van veilige, voorspelbare gedachten en zal elke originele zin of idee als “verkeerd” of “rot” afwijzen. Het is de stem die zegt: “Noem je dat schrijven? Wat een grap. Als je het nu nog niet gedaan hebt, dan lukt het je nooit. Je bent geen Picasso”.
De Censor is je vijand. De negatieve meningen van je Censor zijn niet de waarheid. Deze stemmen kunnen afkomstig zijn van ouders, leraren of andere vroegere dominante figuren die jouw creativiteit in het verleden ondermijnden. Het is een slimme vijand; elke keer dat jij slimmer wordt, wordt hij dat ook.
Om de Censor te neutraliseren, moet je hem ten eerste niet serieus nemen als de stem van de rede. Door ’s ochtends direct op de pagina te schrijven (MP), omzeil je de Censor. Je kunt de gedachten van de Censor ook opschrijven als ze opkomen.
Actieplan:
1. Visualiseer je Censor: Maak van je Censor een stripfiguur; misschien een kronkelende slang, of de haai uit Jaws.
2. Kruis het Af: Plak een afbeelding van je Censor op je werkplek of in je dagboek en zet er een dik rood kruis doorheen.
3. Erken de Bron: Probeer te achterhalen wie in jouw leven verantwoordelijk was voor de installatie van die Censor in je psyche. Door de Censor te benoemen voor wat hij is, begin je zijn macht over jou en je creativiteit te verminderen.