Het leven is vluchtig en eindig. Dit feit (de dreiging van de dood) kan ervoor zorgen dat mensen hun leven als zinloos ervaren.
Actiegericht advies (Het Dagboekprincipe): Frankl stelt dat we niet naar het leven moeten kijken als een kalender waarvan elke dag een blad wordt afgescheurd, waardoor het dunner wordt (pessimistisch). In plaats daarvan moeten we handelen als de persoon die elk afgescheurd blad netjes archiveert, met daarop aantekeningen van de geleefde ervaringen (activistisch). De vergankelijkheid van het leven maakt de betekenis ervan juist onvoorwaardelijk.
Wat je hebt gedaan, is opgeslagen: Het enige dat echt vergankelijk is, zijn de mogelijkheden. Zodra je een kans benut hebt, een potentiële betekenis hebt gerealiseerd, is die prestatie voor altijd veiliggesteld in het verleden. Wat je hebt ervaren, kan geen macht ter wereld je ontnemen. Jouw daden, je liefdes, en je moedig doorstane lijden, zijn allemaal onherroepelijk opgeslagen als realiteiten.
Kijk met trots naar je verleden: Door het leven op deze manier te bezien, verlies je je angst voor ouderdom of de dood. Oude mensen, in plaats van zielig te zijn, zouden door jongeren benijd moeten worden. Zij hebben geen toekomstmogelijkheden meer, maar ze hebben in plaats daarvan de werkelijkheid van een geleefd leven vol volbrachte betekenissen. Jouw levensopdracht wordt gevormd door de keuzes die je nu maakt; deze beslissingen bepalen het onsterfelijke ‘voetspoor in het zand van de tijd’ van jouw bestaan.