Leven betekent lijden. Lijden is een onuitroeibaar deel van het leven, net als het lot en de dood. Zonder deze elementen is het menselijk leven niet compleet.
Actiegericht advies (Het ‘Waarom’): Wanneer je geconfronteerd wordt met onvermijdelijk lijden, zoek dan naar het ‘waarom’. “Wie een waarom heeft om voor te leven, kan bijna elk hoe verdragen”. Zodra je een betekenis in je lijden vindt, houdt het op louter lijden te zijn. Het wordt dan een persoonlijke prestatie of een doelgericht offer. Je moet dit lijden zien als jouw unieke, specifieke taak die niemand anders voor jou kan vervullen.
Vermijd nutteloos lijden: Frankl benadrukt dat betekenis in lijden alleen kan worden gevonden als het lijden onvermijdelijk is. Als het vermeden kan worden, is het juist de zinvolle daad om de oorzaak van het lijden weg te nemen. Onnodig lijden is masochistisch, niet heroïsch. Voor jongeren in de moderne tijd betekent dit: zoek hulp, verander wat veranderd kan worden. Maar wanneer je geconfronteerd wordt met het onveranderlijke (zoals verlies, ziekte, of een tragisch lot), dan ligt de opdracht in de houding die je kiest.
De Kracht van Hoogachting: Veel mensen in de huidige maatschappij voelen zich beschaamd over ongelukkig zijn of lijden. Frankl pleit ervoor dat we een ongeneeslijk lijder de kans geven trots te zijn op zijn lijden en het als veredelend te beschouwen in plaats van vernederend. Lijden dat met moed en waardigheid wordt gedragen, vormt een onvergetelijke realiteit in het verleden (zie StarHack 6.2.3.06). De tranen die je huilt, getuigen van de grootste moed: de moed om te lijden.